Etap 1 - Empatia
Etap 2 - Zdefiniuj Problem
Etap 3 - Pomysły na rozwiązanie
Etap 4 - Prototypowanie
Etap 5 - Testowanie

To wszystko zaczęło się po II WŚ

Jednym z pionierów Design Science był słynny wynalazca Buckminister Fuller, który upowszechnił eksperymentowanie z designem na uniwersytecie MIT w latach 50-ch. Działania Fullera były dość śmiałe, jak na tamte czasy, gdyż tworzył on grupy robocze składające się z ekspertów z różnych dziedzin, co szło na przekór utartego pojęcia o specjalizacji i wąsko określonego ukierunkowania.

Pomimo radykalnego podejścia Fullera, jego działania koncentrowały się bardziej na grupie “znawców” swoich dziedzin – ekspertów, którzy razem działali w kierunku wynalezienia rozwiązań istniejących problemów. Zupełnie inne podejście obrali sobie Skandynawowie, którzy uważali, że odbiorca produktu powinien być zaangażowany w proces jego Designu. Podejście ich w końcu znalazło drogę do Stanów, gdzie określono je mianem Projektowania Partycypacyjnego.

Lata 70 przyniosły rozkwit Design Thinking. Wybitne osobowości z różnych dziedzin miały ogromny wkład w to, co dziś rozumiemy pod pojęciem myślenia projektowego. Wśród tych osób należy wyróżnić laureata Nobla Herberta Simona, który opisał wiele rdzeniowych procesów, używanych dziś w Design Thinking. Szybkie prototypowanie, proces którego uczymy się w tym szkoleniu, jest jednym z wniesionych przez niego pojęć.

Kolejną wybitną osobą tych czasów jest inżynier Roberta H. McKim, który z kolej koncentrował się na Myśleniu Wizualnym. McKim zachęcał do angażowania obu półkul mózgowych w proces rozwiązywania problemów (czyli łączenie myślenia kreatywnego z analitycznym). Wiele omówionych przez niego konceptów stanowią dziś rdzeń myślenia projektowego.

Należy również wspomnieć o Horst Rittelu i Melvinie Webberze, którzy wprowadzili pojęcie “Wicked Problems”, odnoszące się do problemów socjalnych i kulturowych, którzy są trudne, bądź też niemożliwe do rozwiązania.